Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

AI na świecie

Chemicy z Cambridge przypadkiem odkryli, że światło LED może zastąpić agresywne chemikalia w syntezie leków. To przełom dla zielonej chemii i farmacji.

Zwykła lampa LED zamiast toksycznej chemii. Laboratoryjna wpadka z Cambridge zmienia zasady gry w farmacji

Szef OpenAI ma nową wizję: w przyszłości za AI zapłacimy jak za prąd i wodę, według zużycia. Sam Altman chce, by inteligencja stała się usługą publiczną na licznik.

ChatGPT liczony jak prąd i woda. Szefowi OpenAI odjechał peron

Szwedzki startup Lovable przekroczył 400 mln dolarów rocznego przychodu. Zmieniają kodowanie w rozmowę i przyciągają gigantów, mając zaledwie 146 pracowników.

Ignorują OpenAI i pędzą po miliard. Lovable, czyli fabryka aplikacji warta 6,6 mld dolarów

Za odpowiedziami AI kryje się gigantyczny apetyt na energię i realny koszt dla planety. Giganci technologiczni milczą, a ich centra danych zużywają coraz więcej prądu.

Jeden prompt w ChatGPT zużywa więcej prądu, niż myślisz. Szokujące dane!

Sztuczna inteligencja wywołała szok na rynku pamięci. Ceny DRAM i NAND rosną z dnia na dzień, nawet o 50%. Producenci tacy jak Samsung już podnoszą ceny.

AI zjada całą pamięć RAM. Ceny wystrzeliły o 50% w jedną noc!

Prawie 10 tys. pisarzy, w tym noblista Kazuo Ishiguro, wydało pustą książkę. To manifest Don't Steal This Book – krzyk przeciwko AI trenowanej na ich dziełach.

10 tysięcy pisarzy mówi dość! Wydali pustą książkę, by zatrzymać AI

Anthropic, twórcy AI Claude, publikują raport o zawodach zagrożonych przez technologię. Na liście programiści, analitycy i... specjaliści ds. dokumentacji medycznej.

Koniec programistów i analityków? Gigant AI publikuje czarną listę zawodów

Brytyjski gigant AI Nscale jest już wart 14,6 mld dolarów po rekordowej rundzie 2 mld $. Do zarządu dołączają gwiazdy z Mety, a Nvidia i Dell inwestują.

Nvidia, Meta i 2 miliardy dolarów! Gigant AI Nscale wart już 14,6 mld

Niemiecki startup Neura Robotics i gigant chipowy Qualcomm łączą siły, by stworzyć "mózg" dla nowej generacji robotów. To sojusz, który ma odmienić rynek.

Qualcomm wchodzi w roboty! Sojusz z Neura Robotics ma stworzyć mózg dla fizycznej AI

Czy dron może samodzielnie wybrać i zniszczyć cel bez zgody człowieka? Autonomiczne systemy uzbrojenia już działają, a granica między wsparciem a delegacją decyzji…_x000D_ _x000D_ **W skrócie:**_x000D_ _x000D_ - Autonomiczne systemy uzbrojenia, według Czerwonego Krzyża, potrafią wybrać i zaatakować cel bez interwencji człowieka po ich aktywacji._x000D_ _x000D_ - Najbardziej zaawansowana automatyzacja działa w obronie powietrznej, gdzie systemy jak Iron Dome muszą reagować w kilka sekund na setki zagrożeń._x000D_ _x000D_ - Główny spór dotyczy zachowania “znaczącej kontroli człowieka” w sytuacji, gdy technologia pozwala na coraz większą samodzielność maszyn na polu walki._x000D_ _x000D_ Kiedy słyszymy o algorytmach na wojnie, wyobraźnia zwykle podsuwa nam obraz bezzałogowej maszyny, która sama znajduje człowieka, ocenia sytuację i naciska metaforyczny spust. To wizja niezwykle nośna, ale jednocześnie myląca. Współczesna autonomia wojskowa dużo rzadziej wygląda jak hollywoodzki robot-zabójca, a dużo częściej jak **system obrony powietrznej, który ma kilka sekund na reakcję**, lub oprogramowanie analizujące dane z tysięcy sensorów naraz._x000D_ _x000D_ ## Autonomiczny, czyli właściwie jaki? Zabójczy robot to nie wszystko_x000D_ _x000D_ Używamy słowa “autonomiczny” zbyt swobodnie. Nie każdy dron jest autonomiczny. Nie każdy system automatyczny korzysta z AI. Maszyna, która sama utrzymuje kurs albo wraca do bazy po utracie łączności, **nie jest od razu systemem samodzielnie wybierającym cele**. A jednak granica naprawdę zaczyna się przesuwać. Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża (ICRC) definiuje autonomiczne systemy uzbrojenia jako takie, które po aktywacji wybierają i stosują siłę wobec celów *bez dalszej interwencji człowieka*. Kropka. To kluczowa różnica._x000D_ _x000D_ W praktyce wojskowej często mówi się o człowieku “w pętli”, “na pętli” albo “poza pętlą”. W pierwszym wariancie człowiek zatwierdza każdy strzał. W drugim – nadzoruje działanie systemu i może je w każdej chwili przerwać. W trzecim – system po aktywacji działa sam. Pentagon w swojej dyrektywie *DoD Directive 3000.09* z 2023 roku reguluje rozwój takich systemów i podkreśla, że konieczne jest “zachowanie odpowiedniego poziomu ludzkiego osądu nad użyciem siły”. Problem w tym, że **“odpowiedni poziom” to pojęcie niepokojąco elastyczne**._x000D_ _x000D_ ## Gdzie automatyzacja już wygrała? Spójrz w niebo, nie na drony_x000D_ _x000D_ Najciekawsze jest to, że najbardziej zaawansowane formy wojskowej automatyzacji wcale nie narodziły się na pokładzie dronów polujących na ludzi, lecz w obronie powietrznej. Tam czas liczy się inaczej. Nadlatujący pocisk lub rakieta nie pozostawia czasu na analizę, a często jedynie na sekundy. W takim środowisku **maszyna jest po prostu koniecznością**._x000D_ _x000D_ System Iron Dome, jak podaje jego producent, firma Rafael, ma na koncie ponad 5000 przechwyceń i skuteczność przekraczającą 90%. To nie jest eksperyment. To dojrzała warstwa obrony, w której automatyczne wykrywanie, śledzenie i priorytetyzacja celów stanowią fundament. Człowiek nie jest w stanie ręcznie obliczać trajektorii wielu nadlatujących obiektów jednocześnie. Im więcej zagrożeń, tym bardziej obrona bez automatyzacji zaczyna się dusić pod własną złożonością. Systemy przeciwlotnicze i przeciwrakietowe stały się poligonem wojskowej automatyzacji na długo, zanim stało się to modne._x000D_ _x000D_ Dobrze widać to również na morzu. System Phalanx firmy Raytheon to sterowane komputerowo działko, które stanowi ostatnią linię obrony przed rakietami. Sam producent podkreśla, że system realizuje sekwencję: wykryj, oceń, śledź, zareaguj. Jeszcze szerzej działa Aegis firmy Lockheed Martin – to cały zautomatyzowany system dowodzenia, który **scala obraz sytuacji z radarów i koordynuje odpowiedź szybciej, niż zrobiłby to jakikolwiek człowiek**._x000D_ _x000D_ ## Czy dron może samodzielnie pociągnąć za spust?_x000D_ _x000D_ Technicznie? Tak, w pewnych warunkach jest to już możliwe. Politycznie, prawnie i etycznie odpowiedź jest znacznie trudniejsza. Istota autonomicznego systemu polega na tym, że po aktywacji użytkownik nie wybiera już konkretnego celu. System działa na podstawie uogólnionego profilu – na przykład “każdy pojazd o tej sygnaturze radarowej”. Maszyna nie musi rozumieć świata. **Wystarczy, że umie dopasować dane wejściowe do wzorca**._x000D_ _x000D_ I tu zaczyna się największy spór. Rozpoznanie sylwetki czołgu to jedno. Odpowiedź na pytanie, czy ten konkretny czołg jest w danym momencie legalnym celem wojskowym, to coś znacznie trudniejszego. Prawo konfliktów zbrojnych opiera się na zasadach rozróżniania, proporcjonalności i ostrożności – a te wymagają ludzkiej oceny kontekstu. Algorytm tego nie potrafi. Na dodatek **dane z sensorów mogą być niepełne, zakłócone albo celowo sfałszowane przez przeciwnika**. Błąd w oprogramowaniu może tu oznaczać śmierć niewinnych ludzi._x000D_ _x000D_ ## Między skutecznością a kontrolą, czyli dlaczego armie tak tego chcą_x000D_ _x000D_ Z perspektywy wojskowej odpowiedź jest brutalnie logiczna. Autonomia daje szybkość, pozwala obsłużyć więcej danych i ogranicza zmęczenie operatorów. NATO otwarcie traktuje autonomię jako jeden z kluczowych obszarów przewagi technologicznej. Na współczesnym polu walki, nasyconym sensorami i zakłóceniami, **człowiek coraz częściej nie nadąża z ręcznym przetwarzaniem informacji**._x000D_ _x000D_ Wojna przyszłości nie będzie prawdopodobnie wojną bez ludzi. Będzie wojną, w której człowiek coraz częściej nadzoruje systemy, które widzą, liczą i reagują szybciej. Problem w tym, że nadzór łatwo może stać się rytuałem, jeśli człowiek nie ma czasu, wiedzy albo realnej możliwości, by maszynie się sprzeciwić. A wtedy **granica między wsparciem a delegowaniem decyzji o życiu i śmierci zaczyna się niebezpiecznie zacierać**.

Drony-zabójcy już tu są. NATO ujawnia, kto naprawdę pociąga za spust